Als beginnende puber rookte ik al marihuana en de bewustzijns veranderende werking had op mij een diepe werking. De realiteit veranderde. Mijn brein was ineens in staat tijdens het dagdromen mijn gedachtes haarscherp te maken. Vroeger als ik dagdroomde waren mijn gedachtes warrig. Nu zorgde het ervoor dat voor mij gevoel de werkelijkheid en de waarheid in een oogopslag waren te zien. Ik dacht altijd dat de wereld in een werkelijkheid zat die niet de waarheid was. Als kind zag ik de wereld vooral als een gevangenis voor mijn ziel. Ik kwam hier bij omdat ik mensen dingen zag doen die niet logisch waren. In mijn ogen was de creatie logisch dus moest er iets mis zijn met de werkelijkheid. De waarheid is nu eenmaal waar dat kan niet anders. De werkelijkheid kan verschillen. Door marihuana kwam ik erachter dat de werkelijkheid zich beweegt binnen de realiteit.
De werkelijkheid is de praktisch en materiele kant van de realiteit. De waarheid de spirituele kant van de realiteit. In essentie kan de waarheid niet veranderen, omdat het niet onderhevig is aan natuurwetten. Evolutie kan zijn grip er niet op krijgen. De werkelijkheid is een manifestatie in materie en daarom wel onderhevig aan evolutie en natuurwetten. Denk aan een zaklamp in een donkere kamer. De kamer verandert niet, maar wat je waarneemt wel. Wat je zintuigelijk kunt waarnemen evenals wat je rationeel kunt verklaren zijn dingen die jouw werkelijkheid scheppen. Dan heb je een theorie die je zou kunnen laten toetsen door anderen. Als er slechts één van de twee aanwezig is dan is er slechts nog sprake van een hypothese. Een hypothetische werkelijkheid is vaak dat wat je in de heilige geschriften tegen komt. Ik voel wel voor de idee dat de realiteit alleen maar kan bestaan omdat er iets of iemand op reflecteert.
Kants epistemologie sluit goed aan bij wat volgens mij de menselijke werkelijkheid is. Hij verbindt het rationalisme en het empirisme met elkaar. Een van de twee is niet genoeg om de werkelijkheid te benoemen. Nietzsche zegt over onze werkelijkheid dat die maar heel kort bestaat. Aangezien wij de realiteit zien als mens en dat reflectieve bewustzijn heeft de natuur niet. Er zijn nu wetenschappers die beweren dat de schepping van de realiteit komt doordat ‘God’ er op kan toezien. Er is bewustzijn nodig om de realiteit te creëren. De vraag die zich dan opdringt of er iets was voordat God of het heelal er was. En wat zegt dat over waarheid en werkelijkheid.
In het drieluik van de “the Matrix” komt naar voren dat de zekerheden die Neo had allemaal gebaseerd zijn op een illusie. Dit lijkt in veel opzichten op de grot van Plato. Maar op het moment dat Neo uit de grot is geklommen weet hij cumulatief wel meer, maar relatief gezien is zijn kennis kleiner geworden. Hoe meer je te weten komt hoe meer het besef er is hoe weinig je daadwerkelijk weet. Hij beseft ook dat het Orakel deel is van het systeem waar hij dacht uit te gaan breken.
Plato gelooft in een perfecte en zuivere wereld die buiten onze `wereld van de verschijningen` bestaat, daar waar de negentiende eeuwse romantische denkers er vooral een duistere wereld in zagen. Persoonlijk heb ik dat ook altijd zo gezien. Hoewel ik dat niet persé louter als negatieve krachten zie. Er moet orde zijn in de chaos daarvoor zijn machten nodig. Ik geloof alleen dat geen van deze krachten perfect en zuiver is. Ik geloof in de imperfecte schepping. De realiteit kan namelijk alleen bestaan door verbeteringen en dus imperfectie, zoals dus ook the matrix immer blijft bestaan.