Ideeën kunnen mooi zijn, woorden kunnen sprankelen. Maar voor elk licht dat op een voorwerp schijnt, is er een diepe en donkere schaduw die zich erachter vormt. Ik kan me voorstellen dat Wittgenstein als kind een grote indruk heeft achtergelaten bij zijn klasgenoot Hitler. Het zou heel goed kunnen dat het Wittgenstein was die Hitler de ogen heeft geopend voor de grote filosofen. Dit is natuurlijk speculatief. Wat ik hiermee wil zeggen, is dat ik wel kan schrijven over mijn utopie, maar dat de lezer toch iets anders zal zien. In die zin kun je ook Alexander de Grote nemen, die leerling was van Aristoteles en die zonder diens lessen nooit zo’n stempel op de geschiedenis had kunnen drukken. Aangezien ik echter zeker niet van plan ben om als Onsterfelijke Leider of diens motivator de geschiedenis in te gaan, zal ik slechts proberen te omschrijven wat ik denk dat essentieel is in de opvoeding van het kind en de kernprincipes van de samenleving.
In mijn ogen zou een samenleving het beste af zijn als kinderen niet geleerd wordt om vooroordelen te ontwikkelen, maar wel geïnspireerd worden om alles te bevragen. Door kinderen te leren dat alles in twijfel getrokken kan worden, zullen ze leren dat ook alles theoretisch mogelijk is. Hierdoor zullen ze niet bang zijn om als dwaas over te komen. Daarnaast moeten kinderen les krijgen in het ontwikkelen van zelfkennis, zodat ze hun eigen ethisch kompas kunnen vormen. Op die manier zal een kind werk gaan doen waarvan het het nut inziet, en zal het elk beroep als een essentieel onderdeel van de samenleving beschouwen. Omdat men niet meer neer zal kijken op een beroep en de sociale ladder eigenlijk niet meer zal bestaan, zullen mensen werk gaan doen dat hun hart en verstand beide aanspreekt. Ook zal men een andere visie niet ten gronde richten, maar zal men proberen te kijken hoe deze de eigen visie kan verrijken.
Ik geloof dat de wet erop moet zijn gericht om geen onherstelbare schade te berokkenen aan mens, cultuur en natuur. Ik geloof niet in veganisme als hoogste vorm, cultuurvervaging of het opgeven van onze wetenschappelijke vooruitgang. De destructieve voetafdruk van de mens zou moeten verdwijnen, of op zijn minst tot een minimum worden beperkt. Er zou controle op geboortes moeten komen. Je kunt hierbij denken aan het invriezen van sperma en eitjes als middel om dit doel te bereiken. Het belangrijkste aspect vind ik dat men moet streven naar een zo gezond mogelijke samenleving, zonder echter het recht van mensen om kinderen te krijgen af te nemen – zelfs als een persoon ziek is, zoals bij schizofrenie of kanker. Ziekten waaraan ik zelf lijd/heb geleden.
Uiteindelijk is mijn hoop dat op deze manier de Homo Sapiens Ludens (de mens die het hele speelveld bestrijkt) ontstaat.