Parmenides stelde dat je alleen dat kunt kennen wat bestaat, en dat je niets kunt uitspreken wat niet bestaat. Wat kan worden bedacht, moet bestaan. Volgens hem is er geen gedachte zonder iets waar die gedachte betrekking op heeft. Vanuit deze logica hebben woorden altijd betrekking op iets dat is en altijd zal zijn. De betekenis van woorden zou dus universeel moeten zijn. Het probleem is echter dat woorden vaak meerdere betekenissen hebben. Ze worden door zowel de spreker als de luisteraar in een eigen context geplaatst. Dit wordt duidelijk in online discussies, waarin mensen vaak langs elkaar heen praten, in tegenstelling tot gesprekken in direct contact. Bij face-to-face communicatie spelen ook andere aspecten een rol, zoals intonatie en gezichtsuitdrukkingen.
Wittgenstein was aanvankelijk een aanhanger van Parmenides’ logica, maar na zijn ervaringen als leraar voor kinderen ontwikkelde hij een andere visie. Hij gebruikte een voorbeeld om te laten zien hoe de context van woorden van invloed is op hun betekenis: het woord ‘tijd’ is veel complexer en flexibeler in gebruik dan bijvoorbeeld het woord ‘tafel’. Het eenvoudige naam-objectschema dat Parmenides voor ogen had, werkt hier niet. Ook zijn eerdere stelling, dat taal uitsluitend over feiten moet gaan, ontkrachtte hij hiermee. Tijd is meestal geen objectief feit; hoewel een uur altijd 60 minuten bevat, is die tijd voor de ene persoon misschien te kort en voor de ander te lang om iets te doen. De 60 minuten zijn objectief meetbaar, maar de invulling ervan is subjectief en niet van tevoren te bepalen. Zo kan iemand van tevoren zeggen “ik heb geen tijd”, terwijl achteraf kan worden gesteld dat de tijd er toch was – en vice versa.
Hedendaagse filosofen zoals Lyotard en Habermas beschouwen taal tegenwoordig meer als een middel voor informatieoverdracht dan voor kennisoverdracht. Informatie op zich is nog geen kennis, maar kan wel bijdragen aan de ontwikkeling ervan. Toch waarschuwt Lyotard dat taal geen handelswaar mag worden, want dan verliest het zijn ware waarde.