een spel van Anna Maria Koekoek
het leek allemaal zo gemakkelijk
mensen geven mij de connectie
goed ze ontvingen iets uit mijn brein
met de hoop dat mijn hoofd eraf zou vallen
en alleen nog maar het hart zou spreken
een uilskuiken voor de rest van mijn leven
maar de beelden van een vroege morgen
constant klokslag 3 uur wakker worden
witte lichten die mij terug in bed stopten
vele slapeloze nachten vol beelden gevuld met
woorden van troost en van vele duisternissen
ze brachten mij op dit specifieke kruispunt
de sleutels van het koninkrijk op aarde
in mijn handen gedrukt door het lot
maar mijn doel was om de poort te openen
toch uiteindelijk ben ik een simpele jongen
een mensenleven opofferen voor glorie
het is niet aan mij besteedt eerlijk gezegd